Categorie: Kinderloosheid

Moederdag

Ik heb hier al eens eerder een blog aan gewijd, maar aangezien het een dag is die elk jaar terugkomt, wil ik er graag ieder jaar even bij stilstaan. Moederdag (of vaderdag) is voor veel ouders natuurlijk een heerlijke dag waarop ze volop verwend worden door hun kinderen en dat is heel fijn en gezellig. Toch zijn er ook best veel mensen voor wie moederdag niet fijn is en soms zelfs pijnlijk. (meer…)

De namen die nooit genoemd worden

Vorige week nam ik deel aan een discussie over ongewenste kinderloosheid. Daarin werd er door iemand de vraag gesteld of zij de namen mocht delen die ze bedacht had voor als ze ooit zwanger zou mogen worden. Helaas besloot het leven anders en bleef ze ongewenst kinderloos. Toch had ze deze namen altijd in haar hart bewaard. Haar omgeving vroeg er nooit naar, maar voor haar waren ze zo belangrijk. De namen die nooit genoemd worden. Zo eigen en dichtbij, maar ook zo ongekend en onbemind. (meer…)

Ongewenste kinderloosheid en de gevolgen voor je relatie

Deze keer een ietswat openhartigere blog dan jullie wellicht van me gewend zijn. Ik ben het belangrijk gaan vinden onderwerpen uit de taboesfeer te halen. Er is al teveel waar we niet over durven praten terwijl het allemaal menselijke emoties zijn waar juist over gepraat mag worden. Deze blog gaat over zo’n onderwerp: namelijk de invloed van ongewenste kinderloosheid op je relatie met je partner. (meer…)

Ongewild kinderloos op moederdag/vaderdag

Gisteren was het weer moederdag en over een maand is het weer vaderdag. Een dag die elk jaar terugkomt. Een dag die zo mooi is/kan zijn voor alle (toekomstige) moeders/vaders. Die iedere keer weer speciaal voelt. Een dag ook die zo vanzelfsprekend is.
Waar echter vaak niet bij wordt stilgestaan, is dat moederdag/vaderdag ook een dag van pijn & verdriet kan zijn. Omdat je moeder/vader niet meer leeft, omdat er geen contact meer is met je moeder/vader of omdat je geen moeder/vader bent en dat (wellicht) ook nooit zult worden. Op deze dag sta ik juist extra stil bij dit soort (vaak verborgen) verdriet. Doe ik een handreiking naar mensen voor wie deze dag elk jaar pijnlijk is omdat er iets of iemand ontbreekt. Omdat deze dag niet altijd feestelijk is.

Ik weet hoe het voelt. Gelukkig kan ik moederdag/vaderdag wel nog vieren met mijn moeder/vader, maar zal ik zelf nooit de woorden ‘mama’ horen. Nooit een zelfgemaakt cadeautje krijgen of een ontbijtje op bed uit een ontplofde keuken. Het gemis, de pijn & het verdriet zijn op dit soort dagen zo voelbaar. Wat zou het fijn zijn als mensen die je lief zijn op dit soort dagen daar ook bij stilstaan. Dat er vreugde én verdriet mag zijn. Hand in hand. Samen, maar niet verborgen.

Op Facebook kwam ik zonet een lied tegen van Kelly Coffey “I would die for that”. Herkenbare gevoelens voor mensen voor wie zwanger worden niet vanzelfsprekend is.