De laatste jaren lijkt het alsof ‘de maakbaarheid van het leven’ en ‘de maakbaarheid van geluk’ steeds belangrijker worden. Ik voel me daardoor soms best vaak gefaald want ik ben vaak niet gelukkig en heb ook zelf niet het gevoel dat het leven ‘maakbaar’ is. En gelukkig las ik onlangs ook een column van een filosoof en theoloog die het met me eens was: het leven zelf is maar tot op zekere hoogte maakbaar. Veel van de dingen die er gebeuren, hebben we niet in de hand. Wat we wel (deels) in de hand hebben, is onze reactie daarop. We kunnen zelf invloed uitoefenen op hoe we reageren op een gebeurtenis of situatie en dat kan van dag tot dag, of zelfs van moment tot moment, verschillend zijn.

Ik merk persoonlijk ook dat ik er steeds meer weerstand tegen voel. Me er soms zelfs boos over maak. Waarom moet alles ‘maakbaar zijn’? Zijn de levenslessen die we halen uit moeilijke periodes niet vele malen belangrijker? Op zoveel dingen die er gebeuren, hebben we geen invloed, maar we moeten er toch een weg in vinden en juist die weg is wat het leven mooi en bijzonder maakt.
Het werkt zelfs averechts deze maakbaarheid want het zorgt er alleen maar voor dat we ons schuldig voelen omdat er dingen fout gaan en we gefaald hebben. Het zorgt voor onrust en onvrede met onszelf en ons leven dus laten we daar alsjeblieft mee stoppen! We zijn zoveel meer waard en moeten onze kostbare tijd niet willen verdoen met ons schuldig en gefaald voelen.

Hetzelfde geldt ook, mijns inziens, voor ‘geluk’. Niemand kan altijd alleen maar gelukkig zijn. Sterker nog, we zouden het concept ‘geluk’ niet eens kennen als we ons altijd alleen maar gelukkig zouden voelen want dan was dat onze normale staat van zijn. We ervaren juist geluk doordat we ook momenten kennen van pijn en verdriet. Juist deze afwisseling tussen diepte- en hoogtepunten geven het leven glans en kleur. Bovendien is geluk persoonlijk. Wat de een gelukkig maakt, maakt een ander misschien juist wel ongelukkig.
Tot op zekere hoogte kun je geluk wel zelf creëren door op zoek te gaan naar wat jou blij maakt, waar je enthousiast van wordt, door na te denken over wat je zou willen met je leven (of misschien nog beter: wat je zou willen nalaten aan deze wereld) en door te dromen. Maar uiteindelijk wordt geluk bepaald door diverse factoren: het heeft een genetische component waar je weinig tot geen invloed op hebt. Omstandigheden van buitenaf hebben er invloed op (en dat begrip is zeer breed te trekken: denk aan sterfgevallen, rampen, financiële situatie, maar ook zaken als medicatie, neurochemische processen en voeding) en het resterende gedeelte is inderdaad vaak een kwestie van eigen keuzes, gedrag en levensinstelling.

Volgens de Amerikaanse psychologe, Prof. Dr. Sonja Lyubomirsky, is geluk, net als liefde, een werkwoord. Door hard te werken, kun je gelukkig worden én blijven. Ik denk zeker dat je deels zelf in de hand hebt hoe gelukkig je je voelt, maar dat zijn echt maar momentopnames. Ik, persoonlijk, ervaar dagelijkse geluksmomentjes en deze deel ik maandelijks ook altijd graag via mijn blog want ik ben ervan overtuigd dat je geluk kunt uitdragen en delen. Als ik puur naar mezelf kijk, is het genieten van hele kleine dingen in het leven een direct gevolg van heel wat verdriet en pijn. Ik heb letterlijk leren genieten van deze kleine dingen en momenten omdat het leven me daar, op meerdere momenten, toe dwong. Dankbaarheid is daar weer een direct gevolg van en ik tel dan ook dagelijks mijn zegeningen (hoe klein ze soms ook zijn). Geluk en dankbaarheid zijn met elkaar verbonden en versterken elkaar. Sterker nog, zonder dankbaarheid zou er geen geluk kunnen bestaan. Het is een krachtig gevoel dat letterlijk bergen kan verzetten.

Mijn wens voor de toekomst is dat we proberen meer dankbaar te zijn (voor de goede, maar zeker ook voor de minder fijne dingen in het leven en ja dat is heel moeilijk!), dat we ons daardoor gelukkiger gaan voelen en dit gevoel ook willen delen met de mensen/wereld om ons heen in plaats van dat we ons  laten neerhalen omdat we het leven niet naar onze hand kunnen zetten. Stop met te geloven dat het leven maakbaar is, maar start met genieten van datgene wat je hebt en kunt. Het zal je (innerlijke) rust brengen, de liefde voor jezelf vergroten en je in balans brengen en uiteindelijk zal deze levenshouding je lichamelijke en mentale gezondheid bevorderen en je een leven laten leiden waar dankbaarheid en geluk zullen overheersen. Dat is mijn wens voor jullie allen xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.