Geluk en de kamers van de ziel

IMG_0605

In een recent artikel van de psycholoog René Diekstra in het tijdschrift GezondNu sprak hij over het leven als een huis dat uit 5 kamers bestaat: een werkkamer, een relatiekamer, een vrijetijdskamer, een gezondheidskamer en een zingevingskamer. Om een vervuld en gelukkig leven te leiden, dienen deze 5 kamers in balans te zijn. Aan de ene kamer zal meer aandacht worden gegeven dan aan de andere kamer(s), maar ze vragen wel alle 5 om onderhoud & aandacht anders raakt je (ziels)leven uit balans. Je blokkeert dan als het ware de natuurlijke levensstroom.

Deze vergelijking zette me wel aan het denken. Besteed ik zelf wel genoeg aandacht aan deze kamers van mijn ziel? Het maakte me er wederom van bewust hoezeer we vaak geleefd worden door alles dat moet: van onszelf, de maatschappij, ons werk/baas, vrienden/familie etc. en hoe vaak dat eigenlijk indruist tegen ons gevoel van wat we eigenlijk zouden willen en wat echt bij ons past. Als we werkelijk leren luisteren naar de stem van onze ziel, zullen we, als vanzelf, genoeg tijd, aandacht & liefde doorbrengen in deze kamers  en zal ons leven in balans zijn en ervaren we geluk.

Volgens René Diekstra zouden we 4 ‘dingen’ goed moeten kunnen om een gelukkig leven te leiden: liefhebben, werken, goed omgaan met verliezen in het leven en je verantwoorden. Hij zegt dat vooral het afleggen van verantwoording essentieel is en dan niet alleen de vaardigheid daarin, maar zeker ook de bereidheid daartoe. Het verwijst naar de ontwikkeling en de ontplooiing van je ziel. Het is een vorm van psychologisch groeien dat ons uiteindelijk in staat zal stellen een gelukkig en vervuld leven te leiden.

Juist door verantwoording af te leggen kun je de keuzes en beslissingen die je maakt voor jezelf, maar ook voor de ander verhelderen en inzichtelijker maken. Daardoor maak je ze beter te aanvaarden en te begrijpen. Zelfverantwoording leidt tot fundamentele, persoonlijke inzichten waardoor je toleranter wordt naar anderen, je relaties hechter worden en je zelfkennis groeit. Het stelt ons uiteindelijk in staat een gelukkig, liefdevol en betekenisvol leven te leiden en is dat niet ieders grootste wens?

 

Lost

things

Omdat we ons allemaal wel eens zo voelen…

Somehow I feel lost today
Can’t seem to find the strength to go on
Everything has changed around me and within me
It feels empty and very lonely
Like a secluded place hidden from our view

Why did this have to happen?
Why did all these things happen?
Unanswered questions

These lost parts will remain in our hearts forever
I just hope that one day they will reconnect
And a beautiful new morning will arise

(B. Hertog-Vromen)

 

Stilstaan… en weer doorgaan

IMG_0381In elk mensenleven zijn er momenten dat het gewoon even niet meer gaat. Dat alles even teveel is en zwaar aanvoelt. Natuurlijk kan dit een direct gevolg zijn van een levensveranderende gebeurtenis zoals een overlijden, een ontslag of een ziekte, maar soms kan dit gevoel ook zonder reden optreden. Misschien is het een signaal van ons (mentale) lichaam dat alles even een tandje lager moet en er wat meer rust ingebouwd dient te worden. In onze huidige, vaak jachtige, maatschappij moet immers zoveel en men heeft dan vaak het gevoel mee te moeten (doen) terwijl dit wellicht niet is wat onze ziel wil. Van tijd tot tijd eens invoelen of we nog wel op de juiste weg zitten en reflecteren op wat anders kan, is dan ook zeker zinvol. Wellicht zelfs een absolute noodzaak.

Toch is dit niet zo makkelijk. Het vergt zelfinzicht, een gevoel van innerlijke rust en zekerheid en een onbegrensd vertrouwen in onszelf en onze zielsbestemming, maar ook hierbij geldt: Oefening baart kunst. Door elke dag even stil te staan bij de afgelopen dag, door dank te zeggen voor alle kleine en grote dingen die de dag heeft gebracht, door je gewaar te worden van je lichamelijke sensaties en door letterlijk en figuurlijk even stil te worden en in jezelf te keren. Als je dit vaker doet, zul je merken dat je steeds sneller dingen gewaar wordt. Het voelt alsof de afstemming op jezelf en je zielsbestemming steeds gevoeliger wordt; steeds merkbaarder. Problemen worden helderder. Je vergaart sneller inzichten doordat je steeds scherper afgesteld staat op je intuïtie en alles in het leven lijkt te stromen.

Het blijft echter een uitdaging dit gevoel, dit levensritme vast te houden. Soms val je weer terug in oude denk- en gedragspatronen. Ook dat hoort erbij. Het helpt je weer even bewust te worden van wie je bent en welk levenspad je wilt bewandelen. Het houdt je waakzaam en alert. Toch zul je merken dat je ook deze momenten sneller zult gaan herkennen en het, met de tijd, makkelijker wordt weer op het, voor jou, juiste levenspad terecht te komen. Het leven is en blijft uitdagend, maar o zo mooi als je meesurft op de golven van het leven.

Zielsgelukkig

healing

Soms zijn er momenten dat ik mijn cliënten het liefste bij de hand zou nemen; ze zou willen laten zien en willen laten ervaren hoeveel ze waard zijn voor zichzelf en de wereld/mensen om hen heen. Helaas is dat niet mogelijk. Ik kan hen alleen een omgeving bieden waar ze zich geliefd voelen en zich geborgen weten. Waar we samen stapje voor stapje de weg terug gaan zoeken. Waar we samen weer de verbinding aangaan met het eigen ik.

Hun weg is mij niet vreemd. Ook ik was lange tijd de weg naar mezelf kwijt. Diepe dalen die jaren geduurd hebben en die, denk ik, nooit helemaal voorbij zullen zijn. Daarvoor waren de trauma’s te groot. Het was een moeilijke tijd die me veel geleerd heeft. Ook ik heb de wanhoop ervaren die cliënten vaak voelen. Het uitzichtloze en de enorme, vaak overweldigende, angst die daarbij hoort. Ik heb momenten gehad dat de dood aanlokkelijker was dan het leven, maar gelukkig leeft er in mij ook een enorme wil tot leven en met vallen en opstaan ben ik uit die dalen opgeklommen. Grotendeels vanuit mijn eigen kracht, maar zeker ook dankzij mensen die wel in mij geloofden. Ik ben ervan overtuigd dat ieder mens die kracht heeft! Ik koester nu mijn littekens en probeer cliënten vanuit deze doorleefde basis te begeleiden. Ik ben enorm dankbaar voor het, door cliënten, in mij gesteld vertrouwen en voel me bevoorrecht dat ik een kijkje mag nemen in hun (ziels)leven.

Een weg uit het donker; een weg naar het licht
Met vallen en opstaan; verdriet en pijn
Het verleden doorleefd; het heden vermeden
Tot daar eindelijk het besef is: “Ik mag er zijn!”
Het leed is geleden

(Bianca Hertog-Vromen)