Kindred Spirits

Muziek is al jaren een enorme passie van me. Sommige nummers weten me tot in het diepste van mijn ziel te raken en zingen vormt ook al vele jaren een uitlaatklep voor me. Artiesten als Josh Groban weten mijn ziel met hun stem en hun uitstraling vleugels te geven. Ik weet niet eens meer precies hoe ik bij de groep Celtic Thunder terecht kwam, maar het eerste nummer dat ik van ze hoorde, raakte me diep. Het nummer beschrijft zo mooi het afscheid tussen een zoon en zijn stervende moeder, maar nog meer de liefde die er was tussen de beide ouders: zielsverwanten op aarde, maar nu ook in de eeuwigheid. Voor altijd samen…Ook ik heb mijn soulmate gevonden in mijn lieve man Maurice. Onze liefde is ijzersterk en juist door de uitdagingen die het leven ons bracht in de afgelopen jaren, zijn we dichter bij elkaar gekomen dan ooit. Weliswaar met ups en downs, maar ook voor altijd samen…

Kindred Spirits – Celtic Thunder

The candlelight is fading as I gently kneel and say
An Ave for my mother as her spirit slips away
Away to join my father and to share eternity
We call them kindred spirits now they will forever be

So now they’re reunited, smiling down from up above
As fondly we remember the old house they filled with love
How even through the hard times they were close as close could be
Just like the kindred spirits they will forever be

Now love was as deep as the ocean
Flying higher than the eagles would dare
As strong as the mountains in Donegal
As soft as a morning in Clair

I can see her in the kitchen.
I can smell the baking breadI can hear my father singing as he tucked us into bed.
They shared the love together, they were proud as proud could be
And now those kindred spirits will share eternity.

They shared the love together, they were proud as proud could be
They were always kindred spirits now they will forever be.
For now those kindred spirits will share eternity.

 

Kracht en verandering

Een aantal van jullie weten al dat ik regelmatig gedichten schrijf. Eind vorig jaar heb ik mijn 1e gedichtenbundel “Zielsgelukkig” in eigen beheer mogen uitgeven. Ik heb vele bijzondere en vaak hartverwarmende reacties mogen ontvangen. Ik was met name diep geroerd en intens dankbaar toen ik hoorde dat een aantal van mijn gedichten voorgelezen zijn aan een bijzondere vrouw die stervende was.
Volgend jaar hoop ik mijn 2e gedichtenbundel uit te geven met als titel “Met hart en ziel verbonden”.

Het voor mij meest dierbare gedicht wil ik graag met jullie delen. Het is getiteld “Kracht” en weerspiegelt mijn eigen leven en met name het kleine meisje in mij. De bijbehorende foto is gemaakt op ons geliefde eiland Texel. Het geeft mooi het pad weer dat ik (en met mij ieder mens) ga en gegaan ben. Soms vlak, soms hobbelig, maar altijd ondersteunend en in liefde.

Kracht

Lief meisje
Wat kwam je teer & klein ter wereld
Maar wat was je ziel krachtig & sterk
Een wondertje om te koesteren

Het leven was vaak eenzaam en hard voor je
En ook ik heb je te vaak & te lang alleen gelaten
Had ik toen maar de wijsheid en het vertrouwen dat ik nu bezit
Dan had ik je kunnen troosten & zeggen dat het allemaal wel goed zou komen
Dat de lessen die je moest leren je wijzer & sterker zouden maken
En dat je onvoorwaardelijke liefde waard bent

Lief meisje
Nu is het tijd om het verleden los te laten
Vanuit vertrouwen en met liefde
Je mag verder gaan op je levenspad
Neem me bij de hand
Ik leid & bescherm je en zal je nooit meer in de steek laten
2 worden weer 1
Zoals het altijd bedoeld was
Maar lange tijd niet is geweest

Lief meisje
Je bent nu een volwassen vrouw
Maar zult vanbinnen altijd dat kleine meisje blijven
Je maakt me compleet en ik dank je voor je doorzettingsvermogen, liefde & kracht
Door jou ben ik precies zoals ik zijn moet

(B. Hertog-Vromen, 7 januari 2011)

 

Verandering

De laatste 2 jaar heb ik, mede uitgedaagd door de gebeurtenissen in mijn/ons leven, veel gelezen over rouw- en stervensbegeleiding, omgaan met chronische pijn, omgaan met traumatische ervaringen en ongewilde kinderloosheid. Het leven ‘dwong’ mij om andere keuzes te gaan maken; om een ander pad te gaan bewandelen. Om niet meer automatisch te kiezen voor veiligheid ingegeven vanuit angst. Om mijn eigen keuzes te gaan maken, maar vooral om mezelf met al mijn positieve en negatieve aspecten te aanvaarden. Ik ben goed zoals ik ben. Niet perfect, maar precies goed om de levenslessen te doorlopen die ik moet/mag doorlopen. De afgelopen 2 jaar was een weg met vallen en opstaan, met boosheid en frustraties, met verdriet en pijn, maar ook steeds meer met dankbaarheid, liefde, inzicht en heelheid. Een weg naar verandering. Een weg naar binnen.

De boeken van Marinus van den Berg zijn me altijd erg tot steun geweest. Hij heeft de gave datgene te verwoorden wat er in zoveel harten rondwaart. Onderstaand gedicht heeft me heel erg geraakt en gesteund en ik wil het dan ook graag met jullie delen.

Opnieuw aanwezig

Toen alles anders werd,
toen ik niet meer de oude kon worden,
brak er een tijd van verdriet door.
Ik voelde me uitgestoten,
ik was mezelf kwijt.
Ik riep uit: “Waarom, waarvoor…?”
Alsof iedereen tegen mij was.

Toen alles anders werd,
voelde ik me verlaten.
De nachten waren eindeloos,
ik vocht met mezelf.
Ik vroeg me af:
“Wie ben ik nog?
Wat stel ik nog voor?
Wat voor zin heeft mijn leven nog?”

Toen alles anders werd,
kreeg ik geen antwoord op mijn vragen.
Iemand vroeg mij:
“Hoe wil jij nu zijn?”
“Hoe wil jij nu verder leven?”
De vraag werd tot een uitdaging,
een uitnodiging tot een nieuw begin.

Nadat alles anders was geworden,
werd ik een nieuw mens.
Opnieuw uitgedaagd,
opnieuw uitgenodigd,
opnieuw tot het leven geroepen,
opnieuw aanwezig.

Marinus van den Berg – Om levensmoed

Compassion

For everyone who has experienced rough times in his/her life:

I am thankful for my past because it has pushed me to reach a higher level of consciousness and a deeper awareness of who I am. There is a positive outcome that lays in the negative of any traumatic experience. When we are triggered to re-experience the trauma, we are given the chance to let light into that secluded room and see the experience from a emotional and spiritual perspective. As we embrace our trauma, it becomes a positive force. ‘Making light in the dark’ is the binding force that can help empower you. When we understand that, the violence no longer owns us. The traumatic experience is revealed and knowing that you are at peace, the trauma is no longer a threat to your present consciousness.

Veel liefs, Bianca