Zoals velen wellicht weten lees ik veel over spiritualiteit & religie/zingeving en steeds weer blijkt, mijns inziens, dat er niet 1 geloof of 1 overtuiging is. Sterker nog, vele religies steunen op dezelfde fundamenten. Ze zijn als rivieren die naar dezelfde zee stromen en of we die zee nou God, Allah of Moeder Aarde noemen, is niet eens echt belangrijk. Voor mij persoonlijk draait het leven om liefde: liefde voor jezelf, liefde voor je medemens (want daarin zit ook weer een deel van jezelf) en liefde voor de wereld/natuur om ons heen. We zijn allen één en allemaal afkomstig uit dezelfde Bron. Niemand is meer of minder dan iemand anders. Ik denk ook dat het uiteindelijke doel hier op aarde is om gelukkig te worden. Om die dingen te doen en te ervaren die je heel en compleet maken en die het aardse overstijgen. Natuurlijk zijn er leraren (zoals Eckhart Tolle / Gandhi / Jezus) en van hen mogen we leren en groeien, maar zij zijn niet beter dan ons. Ze zijn hooguit verder in ontwikkeling/bewustzijnsniveau, maar ze zijn evengoed gewoon ‘mens’. Ik geloof ook dat ieder mens bepaalde levenslessen kiest voor hij/zij geboren wordt. Om te leren en te groeien. Ieder mens is onderweg. De weg zelf is meestal belangrijker dan het einddoel en de vele zijweggetjes bevatten vaak waardevolle levenslessen die we zouden missen als we alleen maar de gebaande paden bleven volgen.

Ik kan uren over dit soort onderwerpen praten en heb inmiddels behoorlijk wat ‘boekenwijsheid’ opgedaan, maar uiteindelijk gaat het erom die ‘kennis’ in de praktijk te brengen. Hoe meer ik lees (of dat nou over spiritualiteit is of over voeding) hoe meer ik geloof dat er niet 1 waarheid is. Wat voor de een werkt, werkt averechts voor de ander. Je moet je eigen weg zoeken. Zoek wat bij jou past. Als het voor jou goed voelt, is het ook goed. Mijn lieve man Maurice heeft het altijd over ‘balans’. Er moet balans zijn in het leven. Niet teveel van het een, maar ook niet teveel van het ander. Alleen maar leven voor materiële zaken of kortstondige gelukmomenten werkt niet, maar alleen maar bezig zijn met spiritualiteit/zin van het leven ook niet want dan ga je zweven. Je bent uiteindelijk een mensgeworden ziel: mens en ziel in balans. Zo is het ook in de natuur. Ook al verwoesten wij mensen de natuur, uiteindelijk hervindt ze haar natuurlijk evenwicht en ontstaat er weer balans. Het is het natuurlijke evenwicht van mens, natuur en dier.

Lieve lezer, blijf vertrouwen houden in jezelf, je innerlijke kompas en de liefde die eeuwenoud en alomtegenwoordig is.

 

   
 

FacebooktwitterpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterpinterestlinkedintumblrmail

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.